Accept and remove.

Ke hadapan saudara / saudari Pathetic Stalker yang dihormati ,

Saya tidak mengenali awak . Tapi sudi untuk berkenalan . Kita boleh mula 
berkawan dan menjadi kawan baik , mungkin . Saya tak peduli awak tu 
kawan-sampai-mati musuh ketat ibu saya (sekiranya ada) sekalipun . Saya 
tak peduli juga sekiranya awak itu kawan baik kepada kawan baik saya . 
Ini mengenai awak dan saya . Tapi kalau awak sekadar mahu add dan judge 
saya ini begini-begitu , alangkah tidak dewasanya tindakan anda . Saya ini tidak 
gemar menjadi subjek . Tidak suka dijadikan seperti barang display , yang 
dikerumuni , dinilai secara kasar . Tidak suka . Kalau saya tak kenal awak , tapi 
saya cakap macam kita pernah main guli sama sama , kemudian bikin cerita 
palsu tentang awak baling pasir kat mata saya , disebabkan itu saya membenci 
awak , dan menyeru sekalian kawan kawan membenci awak juga , awak ada tak 
perasaan macam nak gumpal gumpal saya dan campak dalam dustbin ? Takkan 
tak ada , tipu dosa , oh , awak tak tahu kot .

Awak mahu kenal saya ? Add and say hi , at least . Ni tak , add , kemudian tak 
pernah cakap sepatah pun dengan saya . Saya tak kisah kalau awak nak jadi 
pemerhati , tapi jadilah si mata yang tidak mempunyai konspirasi . Tapi bila 
bercakap dengan orang lain , awak bercakap macam awak kenal saya . Buat 
cerita dosa tau , oh , awak tak tahu kot . Awak cerita yang buruk buruk saya 
je , yang baik baik , awak tak cerita pun . Kenapa ? Sebab baik saya banyak 
sangat sampai tak tahu nak cerita yang mana satu ke ? Ok , good point disitu . 
Awak dimaafkan . Dan diremove dari Friend lists sepanjang hayat .
Sekian terima kasih .

P/S: 'Kawan' , kadang kadang kau mengecewakan lebih daripada jerawat yang 
tumbuh di pinggir bibir . wthwthwth .


(Surat ini ditulis menggunakan komputer , tandatangan tidak diperlukan.)




keys off ~
as.da.name.given :)


Photobucket